erna
-
Bisikletli Kız
Canon EOS 350D / Digital Rebel XT
- 11604
- 30 Haziran 2006
- İnsan Manzaraları
selesinden uçuşan şeytanarabaları
kadar sessiz bir sevinçle,
bisikletli kız oradan, korkumuzun
sol yanından geçerdi, gelecekten ödünç alınmış
bir zarâfetle...
Böylesi sade bir kompozisyonu, bu kadar etkili hale getirmek te sizin başarınız. Estetik gözünüz çok iyi. Tebrikler..
arka plan biraz karmaşık olsa da iyi kare yakalamışsınız.
hoş renkler var.
güzel fotoğraf, tebrik ederim.
Renkler ve kompozisyon çok başarılı.Ellerinize sağlık. Yalnız genel anlamda bir şey söylemek istiyorum.Telefon direkleri, elektrik direkleri ve telleri, tel çitler v.b. fotoğrafta bana çok itici geliyor ve izlediğim fotoğrafta var ise keşke olmasaymış diyorum. Tamamen kişisel bir estetik kaygısı. Siz ne dersiniz bu konuda bilemiyorum.Paylaştığınız için tesekkür eder tekrar tebrik ederim.

Sevgili Burben, o direkler olmasa bu fotoğraf bu kadar başarılı olmaz. Bu tarz ucu eğik çitler her zaman ortaçağdan bu güne saklanana, tecrit edilene, öteki kılınana gönderme yapar. Özellikle 20. yy.'u düşünün. Bu fotoğrafta ne var? Hazanı çağrıştırıyor ve dolayısıyla hüznü değil mi? İşte şimdi söylediğim şey doğrultusunda bir daha düşün bak bakalım fotoğrafa ne anlamlar daha katıyor ve onu zenginleştiriyor; sıradanlıktan kurtarıyor. Bu arada bisikleti olmasına rağmen ona binmeyip yürüdüğüne de dikkat et ve bunu büyük bütünün içinde değerlendir.
İkinci bir husus ta şudur ki sanatın euritymik ögeleri vardır. Bunlardan birisi ritim birisi de çokta birliktir. Fotoğrafta tekrar edilen şekiller ritmi sağlarlar. Tıpkı müzikte tekrar edilen bir nota gibi. Burada ritim ağaçlarla oluşuyor ve o çitin direkleriyle kuvvetleniyor. Çok ritmik bir fotoğraf. Sanki sanatın felsefesi düşünülüp düşünülüp çekilmiş bir fotoğraf. İşte estetik bunlarla oluşur. Estetik kaygısı böyle bir şeydir. Bana itici geliyor bu estetik kaygısıdır olmaz. Estetiğin sübjektif yanı üretene daha yakın düşer teoride. İzleyici ise o kulvarda yine aynı duruma düşse de onun fonksiyonu tamamen ayrıdır. İzleyici daha nesnel kriterlere bağlı olmak zorundadır. Estetiğin gelişimini, bu gününü, konularını, tarihini bilmeden estetik kaygılar güdemez izleyici. Kısaca çok sübjektif davranabilmek durumunda değildir. Estetik değişen gelişen bir şeydir bireylerde. Yani hani o geyik laf vardır ya "zevkler ve renkler tartışılmaz" diye; artık yüz yıldır tartışılıyor bu. Çünkü görüldü ki bilgilenmeyle bunlar gelişebiliyor. O direkler olmasa bu fotoğraf hayatiyetini büyük ölçüde yitirir. Ya da santimental bir foto olur yalnızca. Ve o düzeyin beğenisini toplayabilir yalnızca.
Sevgili Erna, diğer fotoğraflarına da baktım ve ilginç bir şey gördüm: Sanat tarihinden bildiğimiz Anton Watto'nun resimleri gibi hepsine sinmiş bir hüzün havası var. Hatta seninki daha melankolik duruyor. Fotoğrafların bir varoluş çizgisi arz ediyor kendini ifade edişin adına. Bu genelde çok zor bir şeydir. Ya da şöyle demeliyim belki: Uzak...
Lütfen fotoğraf çekmekten vazgeçme diyeceğim geliyor haddim olmayarak; üstüme vazife değil elbette ama naçizane ifade etmek istedim.
Paylaştığın için teşekkürler. Tebrik ederim.
#jeyon' tarafından 30.06.2006 12:30:45 tarihinde düzenlendi.
arkadaki direkler çok karmaşa yaratmış...tel örgüler olmayıpta dümdüz devam etseydi ağaçlı alan daha da sade bir fotoğraf olurdu...kişinin kadrajdaki yeri gayet güzel..bence fotoğraftaki etkileyici olan ve fotoğrafa hüznünü veren tek şey tonlar ve tonlarla çok uyuşan sonbahar havası..renk ve ton açısından gayet sakin ve durağan bir fotoğraf..elinize sağlık..

iyi bir kare,lakin şiirle desteklenıyor olması sizdeki etkısi(..sizce olan kısmımı.?.).e öyleyse bence etksını bıraz da bıze pay bırakaraktan sunsanız daha iyi olurmuş..
Güzel fotograf erna hanim tebrik ederim. Yazilan yorumlarida okudum ama ne yalan söyleyeyim resme ilk baktigimda bende tel örgülere takildiydim.
gercekten cok gusel ama tel orguler olmasaymıs gercekten cok gusel bır kare olucakmıs emegınıze saglık.. saygılar..
jeyon'a katılıyorum,arka plan olmasa bu fotograf bukadar
güzel olmaz..Tebrikler..

Erna Hanım,Merhabalar,
Yapılan yorumlardan yola çıkarsak;çoğu arkadaşa farklı düşünceleri çağrıştırmış.Çok şey söyleyebilirim;dikkat çeken, kırmızıya çalan bir renk hakimiyeti bana hüznü çağrıştırdı.Bisikletli kız bu yolu çokça kullanıyor.Dolayısıyla anıları da hatırlatıyor.Kadrajın iyi,renklerin iyi.Tebrikler Erna Hanım, tebrikler.

Sanki romantik bir filmden bir kare gibi geldi bana, çok beğendim,çok çok güzel... [>:D
tonlar ve kompozisyon olarak başarılı bir fotograf
eline sağlık Erna.
iyi çalışmalar...
merhabalar,
siteye şuan üye oldum ve ilk olarak bu çalışmanız dikkatimi çekti..
çekim açınız mekana diagonel yerleşmiş ve dikey ağaçlar biraz algıyı bozuyor.. makinenizin wb.ını hangi konumda tuttuğunuzu tam seçemedim ama aşırı sarılık hak,im ve beyaz olması gerken yerlerde kontrast çok fazla ve yoğun sar hakim..kasvetli biraz..
yazdığınız şiir biraz çalışmanızı kurtarmış ama görsel açıdan bas çek tarzı (ama gördüğünü iyi yansıtamama) var..
ilk yorumum size biraz ağır gibi gelmiş olabilir ama umarım yanlış anlamazsınız...
başarılar dilerim
Merhaba ERna.Kızın yürürken mutlu bir ifadesi var .Yürürken telefonla konuşuyor olabilir
Çok sade,renkli ve estetik bir kare .Ellerine sağlık.Sevgiler.
merhabalar sayın öğretmenim;
çok güzel bir fotoğraf,renkler çok etkileyici, kutlarım, elinize sağlık.
selamlar
çok güzel tebrikler evet kadrajda biraz eksiklik var gibi yolun derinliğini biraz görsemiydik acaba yoksa bilmiyorum ya böylede güzel sesli düşündüm sadece
yinede tebrikler 
Gerçekten çok egzotik bir kare ...kompozisyon güzel... yolun sağı solu aşağısı yukarısı önemli değil konu zaten bisikletli kız... 
bu fotoyu sepya moduyla çekseydiniz nasıl olurdu acaba.. yinede güzel çok güzel..
İki parmağının ucunu gözüne koy
birşey görebiliyormusun dünyadan?
sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir
insan gözden ibarettir aslında,geri kalan cesettir
göz ise ancak gerçek dostu görendir
insan gözdür , görüştür, gerisi ettir
insanın gözü görüyorsa , değeri o kadardır
diyor mevlana
ben sizin gözünüzü çok sevdim 
tebrikler Erna, kadraj ve kompozisyon çok ama çok güzel.. renkler ve tonlar harika, ve bu tonlar hüznü çağrıştırsa da telefonla konuştuğunu tahmin ettiğim bu öykü fotoğrafının kahramanı model kızın mutlu ve sevinçli olduğunu hissediyorum, beden dilinden ve çok az görünen yüzünün sağ kısmından, yanağının şeklinden; O'nun sevinci ve neşesi hissedilebiliyor..benim hissettiğim bu karşıtlık benim için daha çok anlam yüklüyor.. ve kıyafetinin, saçının rengi toprakla, kuru yaprağın rengiyle de uyum sağlamış.. mükemmel bir kompozisyon ve kadraj seçiminiz harikulade.. çok beğendim.. elinize sağlık.. ışığınız bol olsun..




















